fbpx
BEL MIJ: 0613171055

IQ 240, werken in banen die nog niet bestaan

Keynote

In 2018 zat ik in de zaal bij een inspirerende keynote van Ruud Veltenaar. Een van de dingen die me bij is gebleven is het verhaal over brain to computer en de brainchip. Ruud vertelde over een programma dat loopt bij de MIT. Het betreft het ontsluiten van cognitieve- en kunstmatige intelligentie services vanuit de cloud met behulp van een chip die in 2024 beschikbaar zal komen voor $200. Via apps of een browser kan je informatie ophalen vanuit allerlei bronnen of. Deze chip ontsluit kennis en services, gelijk aan de opslagcapaciteit van onze hersenen. Je kan bijvoorbeeld ingewikkelde vraagstukken via die chip de cloud inschieten, een dialoog voeren en daarmee zowel je kennis als je cognitieve vermogen (de mate van opname en verwerking van kennis en informatie) oneindig vergroten. De voorspelling is dat een ieder daarmee zijn IQ met 100 punten kan verhogen.

De voorspelling is dat een ieder daarmee zijn IQ met 100 punten kan verhogen.

Nu kunnen we lang gaan praten of dit wel of niet zo snel al gaat gebeuren maar het lijkt me wel verstandig om nu al na te gaan denken over de consequenties van soortgelijke ontwikkelingen. Dat deze technologie er komt is (opinie) niet de vraag, wel wanneer en in welke vorm. Met welke persoonlijke eigenschappen kan je dan wel het verschil maken? Past de huidige vorm van ons onderwijs hier nog bij?

Tijdens de basistraining van het Process Communication Model die ik volgde voordat ik zelf trainer werd, gaf de trainer Jelte, die oorspronkelijk uit het onderwijs komt, het voorbeeld van de leraar die door de klas loopt en plotseling aan een leerling vraagt: “6×8??” Nu zijn er leerlingen die direct roepen: “48!” maar er zijn er ook die denken: “moesten we dit leren?”, “waarom vraagt hij dit nu aan mij?”, “is dit voor een cijfer?”‘. Ergo het duurt veel langer voordat er een antwoord komt. Een conclusie die de leraar zou kunnen trekken is: Deze leerling kent de tafel van 8 niet goed genoeg. Het PCM model leerde mij dat sommige mensen meer tijd nodig hebben om de gevraagde informatie te verzamelen en te geven. Ze hebben een voorkeur om dit verbeeldend en reflecterend te doen. Deze mensen kunnen als zeer “irritant” of “vertragend” ervaren worden door mensen die snel resultaten of informatie willen hebben. De toegevoegde waarde die deze mensen leveren is dat concepten en ideeën ‘in hun hoofd’ beelden worden en dat er vanuit dat beeld wellicht een beter product tot stand komt uiteindelijk. Reflecterend vermogen kan er voor zorgen dat je veel meer lering kan trekken uit een afgesloten periode om het de volgende periode nog beter te doen (PDCA).

De voorspelling is dat een ieder daarmee zijn IQ met 100 punten kan verhogen.

Volgens het World Economic Forum (2016) zal 65% van de kinderen die op dit moment start in het basisonderwijs uiteindelijk gaan werken in banen die nu nog niet bestaan. Kinderen met kwaliteiten als verbeeldingskracht en creativiteit worden nu niet altijd als de meest makkelijke leerlingen ervaren terwijl dit wel eens (nog vaker) de sleutelfiguren kunnen worden van de toekomst. Denk ook aan personen die door hun resultaatgerichtheid, gecombineerd met een behoefte aan uitdaging, kwaliteiten inzetten als: charme, aanpassend vermogen en overtuigingskracht en zo een team of bedrijf naar grote hoogte stuwen.

Op de plaat hierboven staat nog steeds op nummer 1 het op kunnen lossen van complexe problemen, wat er niet bijstaat is dat de complexiteit van de huidige problemen (niet symptomen) wel enorm toegenomen is in 5 jaar tijd. Voor robotisering, big data en algoritmes (als voorbeelden) hebben we ook steeds meer mensen nodig met kwaliteiten als wiskundig inzicht, denkkracht en logica (etc etc) dat is niet het punt. Wat het punt wel is, is dat de aandacht voor de competenties van de toekomst in het bedrijfsleven ten aanzien van bijvoorbeeld selectiebeleid en het inzicht van de staat van je huidige personeelsbestand nu echt grote aandacht verdiend. De tijd dat een werkgever verzuchte: “Wat moet ik met Piet, hij weigert om met een computer te werken” is al lang achter ons. De tijd die voor ons ligt is een tijd waarin je goed moet beseffen als werkgever of als teamleider dat je een breed scala van kwaliteiten nodig hebt. Niet in één persoon maar wel binnen teams en dat mensen deze kwaliteiten bij elkaar kunnen herkennen en waarderen. Is jouw bedrijf klaar voor de toekomst of zal het allemaal zo’n vaart niet lopen?

 

Nogmaals stel ik de vraag:

 

“In hoeverre sluit de huidige vorm van onderwijs nog aan bij dit toekomstbeeld?”. Ik snap dat je nu geen mensen op kan leiden voor banen die nog niet bestaan maar het stimuleren en belangrijk maken van competenties die er steeds meer toe gaan doen kan al wel. We hebben alles in ons, we zijn niet puur logisch of puur creatief, we hebben wel duidelijke voorkeuren. Als je weet wat je veel energie kost en je weet ook hoe je je batterij weer tijdig bij kan laden dan verminder je stress, motivatie verlies en miscommunicatie.

Ze zeggen wel eens (lekker vaag): dat Google beter weet wie jij bent dan dat jij dat weet. Ik zou zeggen laat die chip er in stoppen en vraag Google: “Wie ben ik?” ga met Google in debat en kom tot zelfinzicht. Tot die tijd zijn er andere wegen die naar Rome leiden.

Hoe zie jij de toekomst als het gaat om de belangrijke kwaliteiten en competenties?

Laat het me weten via de comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: